Als Jyoti uit het raam keek, zag ze op 20 meter de woning waar drie jaar geleden drie vrouwen waren vermoord door de jaloerse ex van een van die vrouwen.
Nu zag ze niets meer, want zelf vermoord.
Door haar man, Gurjit B.
Jyoti werd in Pakistan geboren. Een oom van haar regelde het huwelijk met Gurjit B., die in Nederland is geboren.
Het werd geen goed huwelijk.
Dat wil zeggen: het boterde niet tussen de familie B. en haar familie, die deels ook in Nederland woont.
Zijn klacht: Jyoti zat te veel bij haar familie in plaats van bij hem thuis.
Vanuit Pakistan werd een relatietherapeut ingevlogen. Maar die moest zijn werk staken omdat Jyoti weigerde het contact met haar familie te verbreken.
Dus pakte Gurjit B. een uitbeenmes. Zestien steken en een jongen van 4 moest het zonder zijn moeder doen.
Tijdens de rechtszaak werd duidelijk dat de twee elkaar tot de huwelijksdag nog niet eens gezien hadden. Een paar telefoontjes, niet meer.
Een getuige: 'Dat is bij onze cultuur normaal. Dat gebeurt vaker. De liefde ontstaat soms later.'
En soms niet.
Ook werd duidelijk dat de politie met enige regelmaat aan de deur was geweest.
Jyoti verklaarde toen dat ze een geïsoleerd leven leidde en niet over eigen geld mocht beschikken.
Een maatschappelijk werker die naar aanleiding van de meldingen werd ingeschakeld, meende na verloop van tijd dat er geen gevaar voor geweld meer was.
En ging dus niet meer langs.
Een paar weken later was Jyoti (33) dood. Over haar hoofd lag een handdoek. Naast haar hoofd een foto van haar zoontje.
Waarom, wilde de rechtbank weten.
'Ze leefde niet meer. Het enige wat ik kon doen was haar netjes achterlaten. Ik heb haar benen recht gelegd en die foto neergezet. Ik voelde geen boosheid, alleen maar liefde.'
Maar hij toonde geen enkel medeleven met de nabestaanden.
Wel met zichzelf.
'Ik ben het slachtoffer van mijn eigen daden.'
Een buurvrouw had Jyoti nog horen gillen toen ze met dat uitbeenmes werd aangevallen.
Zoals ze de vrouwen aan de overkant had horen gillen.
Voor de goede orde: Jyoti was niet uitgehuwelijkt, het huwelijk was gearrangeerd. Ze had nee kunnen zeggen, maar zei ja.
Nee, dat betekent niet dat het haar eigen schuld was.
Wel had ze de kans dat hij dodelijk zou worden niet goed ingeschat. Ze had haar nicht nog geappt: Moord? Nee, dat durft hij niet.
