De melding kwam op 28 april binnen: Maxime A. had haar man bij thuiskomst dood aangetroffen.
Eind mei 2026 werd ze gearresteerd. De patholoog-anatoom had in zijn maag sporen van medicijnen en drugs aangetroffen.
Bovendien: A. zei dat ze haar man die ochtend nog had gezien. Maar dat kon niet, zei de patholoog-anatoom. Althans niet levend. Su was toen al dood.
Of hij werkelijk Su heette, weten we overigens niet. Omroep West hield het op verzoek van zijn nabestaanden op S.B., De Telegraaf op Su en BN/De Stem zette Su tussen aanhalingstekens.
Alsof het een roepnaam of bijnaam was. Of een fonetische variant.
In de telefoon van Maxime A. werden zoekopdrachten gevonden naar de werking van bepaalde medicijnen en drugs in combinatie met sinaasappelsap.
En via Signal had ze contact gezocht met een drugsdealer, vragen over fentanyl en GBH.
Let wel: ze had het telefoonnummer van die dealer al op 3 juli 2025 van een vriendin gekregen.
Toen hij op 26 april 2026 nog niet dood was, gaf ze hem nog meer en ook andere drugs. Die werden hem dus fataal.
Onder meer midazolam, een middel dat bij palliatieve zorg wordt gebruikt.
Haar moeder leverde het.
A. - als Finance Business Partner werkzaam bij een groot accountantskantoor - bekende, maar zei dat het zelfverdediging was. Als zij hem niet had vermoord, had hij haar vermoord.
Ze noemde haar relatie femicidaal. Het Openbaar Ministerie denkt daar anders over.
Buren noemde haar een nette vrouw, een beetje kakkineus.
Diezelfde buren hadden niets van huiselijk geweld gemerkt. Dat zegt niet alles, maar buren horen veel.
De voortuin was overigens al betegeld toen zij en haar man het pand een paar jaar geleden kochten.
De zaak gaat op 18 november verder.
De volgende stap is dat nabestaanden ook alleen initialen al te veel vinden en verzoeken ook die achterwege te laten.
