Na een melding namen agenten een kijkje bij de woning.
Wie de melder was en waarom hij of zij de melding deed, bleef onduidelijk. Maar er lagen al dagen pakketjes voor de deur.
Het kan ook dat familieleden geen contact meer met de bewoners konden krijgen.
De agenten gingen niet meteen naar binnen, omdat ze de woning niet veilig oordeelden. Dat kon pas nadat de brandweer de woning veilig had verklaard.
Binnen lagen drie doden. Een man, een vrouw en een jongen van een jaar of 3.
De politie liet nog die dag weten dat bij hun dood geen anderen betrokken waren. Maar meldde niet dat ze door een ongeluk om het leven waren gekomen. Door koolmonoxidevergiftiging, bijvoorbeeld.
Onder het bericht stond wel de standaardmededeling bij zelfmoord: als je... neem dan contact op met 113 Zelfmoordpreventie.
Zelfmoord, dus.
Maar van wie? Van beide ouders? Van haar nadat ze hem en het kind had vermoord? Of van hem nadat hij haar en het kind had vermoord?
We weten het niet.
Wat we wel weten: het kind heeft geen zelfmoord gepleegd.
Daar verandert deze kop in het Brabants Dagblad helemaal niets aan: 'Dood van gezin met klein kind in Alkmaar is geen moordzaak.'
Overigens doden vrouwen zelden hun man én hun kind(eren).
Het merkwaardige: de politie en het Openbaar Ministerie nemen partnerdodingen waarbij de dader zelfmoord pleegt, niet op in de statistieken.
Alsof die niet zijn gebeurd... Het argument: er volgt geen rechtszaak.
