De schoten vielen rond 17.15 uur.
Een 50-jarige man uit Horst aan de Maas raakte zwaargewond. Reanimatie mocht niet baten.
Marcel Goelmohamed heette hij.
Getuigen hoorden twee schoten, vertelden ze De Limburger.
Anderen drie.
Later werd het aantal schoten teruggebracht tot één.
Het slachtoffer werkte bij een schoonmaakbedrijf. Een collega kon zich niet voorstellen dat Marcel zich met criminele zaken bezighield.
En dat leek te kloppen, want getuigen hadden meteen na dat ene schot iemand over de stoep zien rennen en hem horen roepen: 'Die kogel was voor mij bedoeld.'
Althans woorden van gelijke strekking.
De man was tussen de 20 en 30 jaar. Zijn bast was bloot.
De politie hield tot laat de wacht bij een 'pand met kamerbewoning' vlak bij de plek waar Marcel werd doodgeschoten.
Kortom: alsof ze de man stond op te wachten voor wie de kogel bestemd was.
Fatale persoonsverwisseling?
Twee dagen later hield de politie drie mannen aan: Sam S., (20), Badr B. (20) en Jakub J. (21).
Twee van hen zaten op de vluchtscooter:
Sam S. en Badr. B.
Sam S. zat achterop. Jakub J. zou hebben geholpen hem na de schietpartij te laten onderduiken.
De aanleiding tot de liquidatie is nog niet duidelijk. Maar De Limburger hoorde diverse verhalen, van een liefdesaffaire tot wapenhandel.
De Telegraaf meldde dat Marcel Goelmohamed uit Afghanistan kwam.
Dat zou kunnen. Maar hoeft niet.
In ieder geval vernam De Limburger later dat hij misschien toch het beoogde doelwit was.
Althans, degene met wie iemand ruzie had.
Maar met wie?
Volgens de advocaat van Sam S. dacht zijn cliënt dat Goelmohamed een wapen wilde trekken. Een mes. Meer bepaald: een kapmes.
Zó groot dat het thuis niet in de bestekla paste.
Tijdens de inhoudelijke behandeling werd duidelijk dat het OM daar weinig van geloofde. Dat wil zeggen: Marcel Goelmohamed trok wel een mes, maar viel niet aan.
Bovendien: Sam schoot onmiddellijk - en als je van zo dichtbij met een vuurwapen schiet op een lichaam, dan is de dood van de ander wat je nastreeft.
De eis was passend: 13 jaar.
De hele ruzie zou zijn gegaan over een vuurwapen dat niet goed functioneerde. S. had het gekocht voor klusjes niet hij niet nader wilde omschrijven.
Het ding knalde uit elkaar.
De eis is ook voor de mishandeling van iemand toen Sam nog begeleid woonde. Hij sloeg het slachtoffer met een theekop, bedreigde hem met een mes en zei: 'Ik steek je dood.'
Nu dreigde dus weer begeleid wonen.
Het werd 11 jaar. Iets minder dan gevraagd: de rechtbank woog de rol van de tweede verdachte mee, die zocht immers ook de confrontatie.
