De 37-jarige Misha Jeffrey Visser werd rond 20.45 uur gevonden.
Zijn lichaam vertoonde diverse steekwonden.
De politie hield kort daarop een 32-jarige man aan: Selim I., de bewoner van het huis.
Het slachtoffer woonde bij I. om de hoek en de twee kenden elkaar van straat.
Die avond stonden ze voor de deur van I. te praten en uiteindelijk nodigde I. hem binnen.
Na korte tijd hoorden buren de geluiden van ruzie. Na een harde bonk werd het stil - en belden diezelfde buren de politie.
Selim I. liep intussen naar de woning van zijn moeder, vlakbij. Bewoners van haar straat zagen hem, met een bebloed shirt en een kapmes in zijn hand.
Ze hoorden zijn moeder roepen: 'Wat doe je met dat mes?' - en belden de politie.
Maar die was dus al gewaarschuwd door buren in de Mataramstraat.
Tijdens een regiezitting werd duidelijk dat de moeder van I. haar zoon niet binnen had durven laten. Ze was bang voor hem.
En ze had al zo vaak om hulp gevraagd.
Dat I. hulp nodig had, wist hij zelf ook. Buren hadden hem die avond door de dichte deur horen smeken: 'Ik moest het doen, ik moest mezelf verdedigen. Mama, ik heb je hulp nodig!'
I. had ook al hulp gekregen: buren hadden hem zien wegglijden in drank drugs en toen was hij een halfjaar opgenomen geweest.
Daarna trok hij weer bij zijn oma op de Mataramstraat in.
Maar oma Bedriye overleed in juni 2024. En met I. ging het steeds verder bergafwaarts.
Die avond videobelde Misha Visser vanaf de bank bij I. thuis nog met een neef van hem. Die verklaarde dat Visser 'best dronken' was.
Naast Visser, zo vertelde hij de rechtbank, zat een man die zich raar gedroeg.
Selim I.
Tijdens de inhoudelijke behandeling bleek dat I. schizofreen was.
En geen berouw toonde: 'Het doet me niet veel, gebeurd is gebeurd.'
Hij haatte de islam, verbrandde korans en verdiepte zich in satanisme.
Maar zijn medicatie nam hij niet.
Het Openbaar Ministerie eiste 12 jaar en tbs. De rechtbank veroordeelde hem tot 10 jaar en tbs.
Met dwangverpleging.
