De steekpartij vond plaats kort voor 4.30 uur.
De politie trof de 22-jarige Luca van der Zijl zwaargewond voor een woning aan; reanimatie mocht niet baten.
Hij was niet de bewoner van het pand.
Korte tijd later hield de politie in Leiden een 41-jarige man uit Hazerswoude aan: Edgmayr E., bijgenaamd Etty.
Hij was onder invloed en verzette zich heftig.
Volgens omroepwest.nl gaf hij zich pas 'na medicatie' over. Een mededeling die helaas niet werd toegelicht.
In ieder geval was zijn kunstgebit deels stuk. In zijn auto lag een mes, ook al stuk.
Waarover de ruzie ging die aan de steekpartij vooraf ging, bleef lang onduidelijk.
E. had in ieder geval al een aanzienlijk strafblad. Ondanks een vrijspraak voor mensenhandel, want geen bewijs dat hij (en anderen) een vrouw hadden gedwongen zich te prostitueren.
Als 18-jarige stak hij wel iemand de galblaas uit.
Verder twee vechtpartijen; tijdens de tweede schopte hij het slachtoffer tien keer tegen zijn hoofd.
Deskundigen adviseerden in de zaak Van der Zijl tbs.
Maar daar was de advocaat van de verdachte het niet mee eens. Dat woord viel hem te snel.
Terbeschikkingstelling.
Bovendien, hield de advocaat de rechtbank voor: die deskundigen dachten dat E. ooit was veroordeeld voor doodslag. Maar dat klopte niet. Hij was slechts veroordeeld voor een poging tot.
De advocaat wilde maar zeggen: had die foute aanname ('E. heeft al iemand vermoord') hun oordeel beïnvloed?
Redelijke vraag.
Op 10 maart was de inhoudelijke behandeling. Edgmayr E. stelde dat het zelfverdediging was.
Wat de vraag opwerpt: waarom moeten mensen met zo'n strafblad zich toch zo vaak verdedigen?
Naar eigen zeggen had E. al anderhalve fles whisky achter de kiezen toen hij naar een buurman ging en daar cocaïne gebruikte.
Later kwam ook de vrouw van E. en Luca erbij.
Toen E. en zijn vrouw naar huis gingen, had E. niet door dat Luca achter hen aan liep. En zelfs niet dat hij mee naar binnen liep.
In de hal van hun woning kwam het tot een vechtpartij. E. zou niet hebben gezien dat hij met Luca vocht.
Maar volgens de rechtbank moet E. dat gezien hebben. Het was licht genoeg. Was hij niet gewoon boos op Luca omdat die bij de buurman het laatste biertje had genomen?
E. ontkende: 'Ik was niet agressief die avond. Het was er gewoon gezellig.'
Niet die avond...
In afgeluisterde telefoongesprekken had de vrouw van E. hem al een leugenaar genoemd. En deskundigen stelden vast dat hij een persoonlijkheidsstoornis heeft.
Dus naast een alcohol- en drugsprobleem.
Hij overschat zichzelf bovendien.
Het Openbaar Ministerie eiste 16 jaar en tbs. Met dwangverpleging.
De officier liet weten dat mild te vinden. Hij had 22 jaar kunnen eisen, omdat E. - zo bleek nu pas - ook al was veroordeeld voor huiselijk geweld.
Tegen zijn vriendin.
De advocaat van E. vond de straf veel te hoog, want: we weten nog steeds niet wat er gebeurd is, wat de aanleiding was.
Maar misschien was er helemaal geen aanleiding. Alleen waren er alleen drank, drugs en stoornissen.
De rechtbank veroordeelde E. conform, want vond het net zo'n kletsverhaal als de rechtbank.
