De 30-jarige Laura van Zaal werd op 29 januari gevonden en overleed de volgende dag in het ziekenhuis.
Ze was moeder van twee kinderen.
Op 7 februari maakte de politie bekend dat ze de 37-jarige Paul V. had aangehouden.
Haar ex.
Althans, ze woonden nog samen maar zouden uit elkaar gaan.
Sterker, hij zou die dag vertrekken.
Tijdens de eerste regiezitting - in mei 2024 - werd duidelijk dat ze verstikt was, verwurgd.
En dat het Openbaar Ministerie twee scenario's had onderzocht: moord en zelfmoord.
Het laatste scenario omdat ze werd aangetroffen met een ketting om hals. En met een riem was vastgebonden aan een verwarmingsbuis.
Zo zou Paul V. haar hebben aangetroffen.
Maar volgens het OM waren voor dat scenario geen aanwijzingen gevonden. Een ketting, en dan ook nog een riem...
Ze had bovendien haar abonnement op de sportschool net verlengd en zag uit naar deze dag.
De dag van zijn vertrek.
Zelfmoord leek het OM ook onwaarschijnlijk omdat haar kinderen haar dan zouden hebben gevonden...
Maar V. ontkent haar vermoord te hebben. De vraag is dan: waarom weigerde hij mee te werken aan een reconstructie?
Omdat niemand hem zou geloven?
Kan. Soms liegen mensen omdat de waarheid volstrekt ongeloofwaardig is.
Het dna van Paul V. werd op het lichaam van Laura aangetroffen.
Maar dat zegt niets, aldus zijn advocaat.
Lijkt redelijk.
Maar ook op de ketting, de riem en op de verwarmingsbuis.
Dat zegt echter ook niets, want V. had geprobeerd haar los te krijgen.
Dat V. op zijn telefoon had gezocht naar wetenschappelijke artikelen over de vraag hoe je verwurging door zelfmoord onderscheidt van verwurging door moord, zegt evenmin wat.
Want: zijn oom zou zelfmoord hebben gepleegd, en V. geloofde dat niet. Daarom wilde hij uitzoeken of je zelfmoord kunt plegen op de manier waarop zijn oom dat had gedaan.
Verder zou Laura een drankprobleem hebben gehad.
En psychische problemen.
Met andere woorden: wie weet heeft ze in een opwelling of in een psychose zelfmoord gepleegd. Hoewel de kinderen dus thuis waren.
Aldus nog steeds zijn advocaat.
Vaststaat dat V. die ketting net had gekocht. Voor zijn hond. Maar dat de ketting veel te groot is voor een chihuahua.
Op 5 augustus was de tweede regiezitting. Maar geen verklaring voor die te ruime riem.
Niets over zijn seksuele voorkeuren.
Wel dat V. niet langer wilde meewerken. Hij was toen acht keer verhoord door de politie en dat vond hij wel genoeg.
Geen negende keer.
Merkwaardig wel, dat hij ook weigerde mee te werken aan een reconstructie. Merkwaardig, omdat die zijn verklaringen juist had kunnen onderbouwen.
V. beweert namelijk dat hij op zolder was en dus niet heeft gezien dat Laura zelfmoord pleegde.
Volgens het OM was hij niet op zolder, maar beneden.
De stappenteller op de telefoon van V. had hierin de doorslag kunnen geven. Het OM wilde namelijk weten hoeveel stappen het kost om van zolder naar beneden te lopen.
Maar volgens de advocaat van V. is de stappenteller van een Samsung onbetrouwbaar.
(Waarbij de advocaat eraan voorbijging dat onbetrouwbaarheid in dit geval ook in het voordeel van V. had kunnen uitpakken...)
Tijdens een volgende regiezitting stelde het OM dat Paul V. al een nieuwe relatie had. Dat zou blijken uit een briefwisseling met de betreffende vrouw.
De advocaat van V. vatte het onderzoek tot nu toe samen als: 'Ruis, aannames en karakteriseringen.'
Bij de volgende regiezitting was een cameraploeg aanwezig. Voor een documentaire.
De crew wilde niet zeggen voor welke.
De slachtofferadvocaat van de nabestaanden wist van hun aanwezigheid. De slachtofferadvocaat van de kinderen van Laura van Zaal niet.
En die was daar nogal verontwaardigd over.
Terecht.
Maar misschien had de afdeling Voorlichting geen rekening gehouden met de mogelijkheid dat de nabestaanden een andere slachtofferadvocaat hadden dan de kinderen.
Waarom er twee slachtofferadvocaten nodig waren, werd niet duidelijk.
Waarom de makers van de documentaire niet wilden zeggen voor welke documentaire het was, ook niet.
In februari 2026 stelde de advocaat van V. dat agenten die hij als getuigen had willen horen mogelijk waren beïnvloed doordat ze nieuwe informatie was verstrekt voor ze verhoord werden.
En een zus van Laura zou in de documentaire Femicide Fase 8 (ah... die dus) hebben gesteld dat V. de dader was, terwijl de rechtbank dat nog niet had vastgesteld.
In ieder geval zag de rechtbank in de opmerkingen van de advocaat geen redenen V. vervroegd vrij te laten.
De inhoudelijke behandeling is op 11 en 13 mei 2026.
