De schoten vielen rond 16.00 uur.
Het slachtoffer was de 43-jarige Dwight Leobert Mook, geboren 22 november 1979 te Paramaribo.
Hij was een bekende crimineel met als bijnaam Groothoofd.
Het Parool schreef dat mogelijk een mislukte drugsdeal de aanleiding tot de schietpartij vormde.
Althans, dat werd in het milieu gefluisterd.
Getuigen hadden die middag een knal gehoord en gezien dat een gewonde man in een rode auto met Belgische kentekenplaat werd getrokken.
De wagen werd later bij een ziekenhuis teruggevonden. Binnen was Dwight Mook toen net overleden.
Twee mannen van 37 en 38 uit Almere werden aangehouden, maar de politie vermoedde dat geen van beiden de schutter was. Eerder degenen die het slachtoffer naar het ziekenhuis hadden gebracht.
Eind juli 2023 werden twee nieuwe verdachten gearresteerd: de 24-jarige Rell K. en de 25-jarige Revelino K., beiden uit Amsterdam.
Politie en Openbaar Ministerie denken dat Rell het slachtoffer naar de plaats delict heeft gelokt en op enige moment tegen Revelino heeft geroepen: 'Klara man.'
Waarop Revelino schoot en het slachtoffer in het been trof. Precies daar waar de slagader loopt.
Tijdens een regiezitting ontkende Rell K. verantwoordelijkheid.
'Ik vind het vreselijk dat die jongen is overleden, vreselijk voor zijn familie en voor alle andere mensen. Ik garandeer u dat ik niet de schutter ben. Ik heb niet geschoten en niemand gevraagd of gezegd te schieten.'
Dat hij op de plaats delict was, kon hij niet ontkennen. Zelfs zijn moeder had hem van camerabeelden herkend.
Maar dat zegt op zich natuurlijk weinig.
Slachtoffer Dwight Mook was een bekende van de politie. En van de Amsterdamse rechtbanken.
We citeren uit het prachtige boek Moordatlas van Amsterdam:
'René Nijda (23) reed in zijn auto de Reguliersdwarsstraat in, zag een bekende en stapte uit.
De chauffeur in de auto achter hem beviel dat niet, stapte ook uit en schoot Nijda in het achterhoofd.
De schutter kwam uit Almere en had tien wodka’s op.
Een maand later stak deze Dwight M. (hij was toen nog steeds 21) een medegevangene met een pen in de hartstreek.
Voor de moord op Nijda had hij ook al in de gevangenis gezeten, wegens winkeldiefstal en zakkenrollen.'
Tijdens de inhoudelijke behandeling van de moord op Mook stelde het Openbaar Ministerie dat Mook opzettelijk werd doodgeschoten.
Geliquideerd, dus.
Maar waarom? Dat werd niet duidelijk. Mogelijk had Mook een gokschuld, maar dat staat niet vast.
De advocaten van Rell, Gerald Roethof en zijn kantoorgenoot Yasmine Samseij, bestreden dat Mook naar de plaats delict werd gelokt om hem te kunnen liquideren.
En ook de advocaat van Revelino bestreed dat.
Daarvoor was de plek niet geschikt (te veel mogelijke getuigen), Rell - bijgenaamd Reus - en Revelino - kortweg Lino - hadden bovendien voordien uitgebreid bij McDonald's gegeten.
In het gezelschap van Mook...
Zou dom zijn toch als je van plan was hem dood te schieten... De verdachten waren hooguit klunzen die een drugsdeal uit de hand lieten lopen.
Deskundigen stelden dat Rell en Revelino inderdaad 'zwakzinnig' waren. Maar dat betekende nog niet dat ze de bedoeling hadden Mook te doden.
Betekende wel dat Revelino de kleren die hij tijdens de moord droeg en waar dus schotresten op zaten, in zijn kamer in de woonvoorziening voor verstandelijk beperkten in Bos en Lommer in de wasmand deponeerde.
En vooral: dat ze daar nog lagen toen hij acht dagen na de moord werd aangehouden. Niet weggegooid, maar ook niet gewassen.
Het OM eiste 20 jaar.
In tegenstelling tot hun advocaten vond de rechtbank wel dat de twee een 'gezamenlijk vooropgezet plan' hadden Mook dood te schieten.
Eten bij McDonald's of niet.
Sterker: dat de schietpartij 'op klaarlichte dag' plaatsvond 'in de buurt van een kinderdagverblijf en van sportvelden' en ook nog eens met omstanders, rekende de rechtbank de verdachten zwaar aan.
Zwakbegaafd of niet.
Beiden kregen 20 jaar. Rell K. zei meteen na de uitspraak dat hij in hoger beroep zou gaan.
Of Lino K. ook in hoger beroep gaat, weten we nog niet - want hij vond het niet nodig erbij te zijn en zijn advocaat zweeg daaromtrent.
