De 60-jarige Hetty Verink werd op 31 maart 2015 dood in haar huis gevonden, maar moet ergens tussen 19 maart en 31 maart zijn vermoord.
Ze was met een mes gestoken en uiteindelijk met een riem gewurgd.
Wanneer precies bleef dus onduidelijk. Wel werd duidelijk dat ze letterlijk was doodgebloed na langdurig mishandeld te zijn.
De dader: haar echtgenoot Laurent D. (42).
D. was niet echt begaan met haar lot en toonde tijdens de eerste regiezitting in juli 2015 ook weinig berouw.
Hij vertelde de rechtbank om te beginnen dat de psycholoog in de gevangenis geen stoornis bij hem had vastgesteld.
Maar dat onderzoek moest toen nog plaatsvinden.
En vervolgens vroeg hij de rechtbank hem vrij te laten zodat hij de erfenis kon regelen...
Nee, dat mocht hij niet.
Tijdens de tweede regiezitting stelde de advocaat van D. dat zijn cliënt geen motief had zijn vrouw om te brengen.
Bovendien zouden omwonenden gezien hebben dat voor de deur van de woning een 'schermutseling' had plaatsgevonden en dat iemand in een auto snel was weggereden.
Een auto die niet aan D. te linken was.
Dus vroeg hij de rechtbank weer D. op vrije voeten te stellen.
Ook dat wees de rechtbank af.
Het Openbaar Ministerie stelde daar tegenover dat sectie had uitgewezen dat Hetty Verink ook veel oudere letsels had.
Waarop de advocaat niet op de proppen kwam met nog veel meer auto's die niet aan D. te linken waren.
Tijdens de inhoudelijk behandeling bleek dat die mishandelingen eerder martelingen waren.
En dat D. ruim de tijd had genomen zijn vrouw te doden. Dagen, weken. En niet uren, zoals men aanvankelijk had aangenomen.
Dat deed hij volgens de rechtbank in een voortdurende psychose.
Omdat D. ten tijde van de moord volledig ontoerekeningsvatbaar was, kreeg hij alleen tbs.
Maar wel met dwangverpleging.
Die was in september 2022 kennelijk al zo succesvol dat D. alsnog de erfenis wilde regelen.
Met - uiteraard - hem als begunstigde.
En dat ging niet om weinig. De erfenis omvatte onder meer een landgoed in Corle bij Winterswijk.
Hoezo geen motief?
In december 2024 bepaalde de Hoge Raad dat hij geen cent kreeg. Hier de uitspraak.
In het kort: moordenaars die volledig ontoerekeningsvatbaar zijn geoordeeld hebben in principe recht op de erfenis.
Maar:
'De man heeft de vrouw op gruwelijke wijze om het leven gebracht. Hij heeft zich jarenlang op agressieve, grensoverschrijdende en angstwekkende wijze gedragen tegen de vrouw, de broer en andere familie van de vrouw. Hij heeft haar geïsoleerd van haar familie en vrienden.
Ook heeft hij zich op zeer agressieve wijze bemoeid met de afwikkeling van de nalatenschap van de ouders van de vrouw en de broer.
Het huwelijk tussen de man en de vrouw heeft maar twee jaar geduurd.
Onder meer deze omstandigheden maken het volgens de Hoge Raad onaanvaardbaar dat hij aanspraak zou hebben op de nalatenschap van de vrouw.'
